wtorek, 10 września 2013

21. Learning about her.


Uczę się o niej


Isabel


Odwróciłam się do tyłu gdzie zobaczyłam czarny T-shirt. Zamrugałam kilka razy, aby odzyskać wzrok, gdy usłyszałam coś. Coś jak krople deszczu? Wtedy zauważyłam kałuże wody dookoła mnie. Rozejrzałam się zdając sobie sprawę, że nadal jestem z Jasonem a na sobie mam jego bluzę. Usiadłam słuchając miękkiego deszczu uderzającego o ziemię. Otworzyłam moją torbę, ciuchy były nadal wilgotne. Przebiegłam ręką przez włosy wzdychając cicho. Dwadzieścia sześć dni. Jestem już tym zmęczona, po prostu chcę iść do domu bardziej niż cokolwiek innego.
- Wcześnie wstałaś - Jason powiedział siadając i przecierając oczy. Przełknęłam ślinę oraz skinęłam głową. Miał potargane włosy, rozejrzał się prawdopodobnie zdając sobie sprawę, że pada deszcz. Patrzył na mnie. 
- Więc gdzie i- - zaczęłam, lecz on przerwał mi kładąc palec na swoje wargi. 
- Dowiesz się tylko musimy już iść - powiedział swoim miękkim ochrypłym głosem. 
- Ale jak będziemy szli skoro pada deszcz? - spytałam. Pochylił się do przodu a jego ręce znalazły się dookoła mojej głowy, podniósł kaptur bluzy i położył go na mojej głowie. 
- Spacer w deszczu - powiedział za nim zapytałam kolejny raz. Skinęłam głową a on podniósł laptopa i schował go z powrotem do wodoodpornej torby, po czym wsadził do plecaka. Założył go na plecach i wyszedł na zewnątrz. Zrobiłam to samo z moim plecakiem i również wyszłam. Rozejrzałam się po całkiem dużym lesie. Gdzie my jesteśmy? Jak daleko od Chicago? 
- Isabel, chodź! - powiedział Jason z dala. Nie wiem, czemu ale gdy on wymawia moje imię brzmi ono lepiej, niż gdy wymawiają je inni ludzie. Pobiegłam za nim, podczas gdy deszcz padał na nas obojga. On miał na sobie tylko T-shirt. Szliśmy a po kilku minutach znaleźliśmy się obok drogi. Ale nie byliśmy na drodze, bo tak jak Jason powiedział ryzykujemy, że zostaniemy złapani, jeśli znajdziemy się na drodze. Nie wiedziałam, co mu powiedzieć, po prostu szliśmy w milczeniu dopóki on się nie odezwał.
- Czy Vince... um... wiesz? Z-zgwałcił cię? - Jason zapytał jąkając się trochę. Przygryzłam wargę powstrzymując łzy i skinęłam głową. - P-przepraszam - przyznał.
'Prawidłowo, jesteś chorym draniem, gdyby naprawdę było by ci szkoda nigdy byś mnie nie sprzedał' - pomyślałam, lecz nie powiedziałam mu tego. 
- Więc Nathan... był twoim kuzynem? - zapytał starając się trochę porozmawiać.
- Um... tak - odpowiedziałam czując łzy zbierające się w moich oczach.
- Oh - powiedział.

Jason

- Nikt nie wie jak umarł - powiedziała. Nie wiem, czemu ale czułem się winny a ja nigdy nie czuję się winny. - Czy wiesz, kto go zabił? - zapytała patrząc na mnie swoimi dużymi niebieskimi oczami, które były przeszklone od łez. Przygryzłem dolną wargę i skinąłem na nie. Wiem, okłamałem ją. Ale ona nie musi wszystkiego wiedzieć. - Oh - było wszystkim, co powiedziała a nasza rozmowa umarła w tym momencie. Czułem się źle wobec niej. Winny? Być może. 
- Motel jest niedaleko stąd - powiedziałem po dość dłuższej chwili ciszy a ona przytaknęła. Zastanawiam się, dlaczego ona powstrzymuje tyle odkąd ją porwałem. Wydaje się, że ona ukrywa dużo rzeczy. Ale nie naciskam na nią, naprawdę lubię, gdy ona jest cicho.

Isabel

Wyszłam z łazienki ubrana w ciepłe ubrania. Czesałam włosy, które układały się w faliste loki. Jason wyszedł z pokoju. Jest tu dość obskurnie, do dupy jak cholera. Jedno łóżko, żadnej sofy, mały telewizor. Łazienka bardziej gówniana niż ta w moim domu i to wszystko. Usiadłam na niewielkim krześle przy oknie, którego widok był, tak zgadłaś, na kolejną ścianę. Jakie ekscytujące! Jason wszedł. Usiadł na łóżku chwytając laptopa. 

~*~

Po około trzech godzinach nadal padał deszcz. Słuchałam go i patrzyłam w ścianę. 
- Nie wiedziałaś, że twój ojciec zabił twoją mamę? - Jason zapytał nagle. Odwróciłam się, aby zobaczyć go patrzącego na mnie. Przygryzłam dolną wargę i skinęłam głową na nie. 
- A jeśli to zrobił to nie obchodzi mnie to - powiedziałam. Jason zamknął laptopa i usiadł na brzegu łóżka.
- Jak to cię to nie obchodzi? Przecież to twoja mama - mówił. Spojrzałam przez okno nie chcąc pokazać Jasonowi, że zaraz się rozpłaczę. 
- Ona nigdy nie zachowywała się jak mama - odpowiedziałam gotowa żeby złamać się i zacząć płakać.
- Co masz na myśli? - spytał. Czułam, że jego oczy wciąż na mnie patrzą.
- Odeszła, gdy miałam dziewięć lat, zostawiła mnie z draniem, więc jeżeli wróciła, gdy miałam trzynaście lat a mój tata ją zabił to to będzie pierwsza rzecz, jaką docenię u mojego taty - odpowiedziałam. 
- Jak możesz tak mówić o swojej mamie? - zapytał Jason stając się trochę zły.
- Cóż, moja mama była suką! Nie była rodzajem tych matek jak z bajki! Nie, ona zostawiła swoją córkę cierpiącą, która była nadużywana i uciekła! - powiedziałam odwracając się od niego i pozwalając moim łzą spływać. Jason podszedł obok mnie i kucnął.
- To nie znaczy, że o ciebie nie dbała - powiedział. 
- Gówno prawda, nigdy nie dała mi powodu do szczęścia - odpowiedziałam wycierając oczy, ale moje łzy nie chciały przestać płynąć.
- Jestem pewien, że zrobiła coś, aby cię uszczęśliwić - jego brązowe, piwne oczy patrzyły na mnie.
- Nigdy nie miałam pieprzonej zabawki dorastając. Oglądałam mojego ojca, bijącego moją własną matkę - powiedziałam a więcej łez spłynęło w dół po mojej twarzy. Nienawidzę tego tak bardzo. 
- Nic? Jestem pewien, że masz, chociaż jedno szczęśliwe wspomnienie - powiedział. Więcej łez wypłynęło z moich oczu. 
- To jest moje życzenie... Mieć jedno dobre wspomnienie z dzieciństwa. A wiesz, co mam? Koszmary - odpowiedziałam. Jason patrzył na mnie biorąc to wszystko do siebie. - I dlaczego cię to w ogóle obchodzi? Zabrałeś wszystko, co kiedykolwiek miałam, co było warte życia na tym pieprzonym świecie! - krzyknęłam na niego nadal płacząc. - Nikt nie ma prawa zabierać czyjegoś szczęścia - Jason prychnął głośno, przewracając oczami.
- Proszę, gdybyś tylko wiedziała suko - powiedział wstając i podchodząc do łóżka. To zwróciło moją uwagę. Gdybym wiedziała, co? To nie ma znaczenia, nie mam nawet ochoty nic wiedzieć o tym bez dusznym dziecku diabła. 
- Jedno dobre wspomnienie? Gówno prawda. Prawdopodobnie byłaś najbardziej rozpieszczoną dziewczyną w sąsiedztwie - powiedział. To sprawiło, że byłam wściekła. Najbogatsza dziewczyna? Najbogatsza dziewczyna! Nigdy w dzieciństwie nie miałam pieprzonej zabawki! Wiesz jak to jest, gdy patrzysz na wszystkie dzieci przynoszące do szkoły plecaki, zabawki a ty jedyne, co masz to plastikowa torba oraz kawałek papieru? Nie miałam żadnych zabawek. Byliśmy biedni, gdy byłam mała. Łzy spływały mi po twarzy. Nie obchodzi mnie czy on mi wierzy czy nie. 
- Dlaczego nie mogłeś mnie po prostu zabić zamiast mnie sprzedawać!? - powiedziałam płacząc. 
- Zabiłbym cię teraz, ale nie mogę - wymamrotał. Zamknęłam oczy po prostu starając się uciec od tego.
Wolałabym być gdziekolwiek indziej tylko nie tutaj. Zastanawiam się, co robi teraz Cesar? Albo Ashley? Czy nawet mój tata? Może jest w pracy. Jaki jest w ogóle dzisiaj dzień? Na pewno minęło dwadzieścia sześć dni. Ale nie wiem, jakiego dnia zostałam porwana. Mój umysł wrócił z powrotem do początku. Mogłam nie wychodzić z tego głupiego przyjęcia i po prostu zostać w środku, aby być wysadzoną razem z resztą. Ale nie, ja musiałam zostać porwana i to nie przez dupka, ale przez największego na świecie dupka.

Tej nocy spałam na tym głupim krześle. Było około trzeciej w nocy, gdy usłyszałam, że łóżko zaskrzypiało, więc odwróciłam się, aby zobaczyć Jasona siedzącego tyłem do mnie na drugim końcu łóżka. Miał twarz ukrytą w dłoniach oraz jęczał. Przetarł oczy i po prostu rozejrzał się. Nie powiedziałam nic tylko udawałam, że nadal śpię. Suka.

***

Nie spodziewałam się, że dobijecie do prawie 70 komentarzy (przy poprzednim rozdziale) i 75k wyświetleń. Nawet nie wiecie jakie to niesamowite. W ogóle chciałabym Wam podziękować za te wszystkie miłe słowa, jesteście kochane <3 
Chciałabym też podziękować dwóm dziewczynom, które napisały na tt do autorki opowiadania :) Jednej nawet autorka odpisała. 

Tym czasem muszę zawiesić bloga do momentu, w którym dostanę resztę rozdziałów. 
Mam nadzieję, że 'zobaczymy' się niebawem. 

twitter|pytania


66 komentarzy:

  1. Świetny <3. Szkoda, że nadal nie masz rozdziałów :(. Czekam! :)

    OdpowiedzUsuń
  2. świetny rozdział ! czekam na kolejny <3

    OdpowiedzUsuń
  3. świetny <3 i mam nadzieję że dostaniesz resztę rozdziałów;)
    @kasq_00

    OdpowiedzUsuń
  4. O rany! Nie spodziewałam się nowego rozdziału a tu proszę :)
    Świetny! Tak ciekawie się teraz zrobiło a tu trzeba czekać nie wiadomo ile, chlip. No ale czekam cierpliwie :)

    @ameneris

    OdpowiedzUsuń
  5. To się porobiło :O Ciekawi mnie o czym myślał na końcu Justin, hmm.

    OdpowiedzUsuń
  6. świetny rozdział :)

    OdpowiedzUsuń
  7. jejku, uwielbiam to <3

    OdpowiedzUsuń
  8. świetnie tłumaczysz, jenyy mam nadzieje, że autorka nie długo przyśle Ci te rozdziały, bo opowiadanie jest cudowne i chciałabym żebyś je nadal tłumaczyła :D

    OdpowiedzUsuń
  9. Kocham to <3 szkoda ze będziemy musieli czekać na nowy rozdział ale trudno...

    OdpowiedzUsuń
  10. Świetny rozdział!
    Jason w niektórych momentach tego rozdziału był taki uroczy :)
    Man nadzieję, że w najbliższym czasie autorka doda rozdział

    OdpowiedzUsuń
  11. Swietny ,mam nadzieje ze autorka przesle nowe rozdzialy .. :*

    OdpowiedzUsuń
  12. Super rozdział.Kocham cię za to że to tłumaczysz! Będę cierpliwie czekać;)

    OdpowiedzUsuń
  13. Boski rozdział. Czekam na następny <3 ~@heroineNialler

    OdpowiedzUsuń
  14. sjdnhjsadhjasd *.* Jason głupek x,x

    OdpowiedzUsuń
  15. świetny rozdział <3 booski
    :) będe czekac z niecierpliwościa na nastepny ;>

    OdpowiedzUsuń
  16. Obyś dostała następny rozdział <3

    OdpowiedzUsuń
  17. Będziemy czekać,bo Twoje opowiadanie naprawdę jest tego warte...
    Cudowne !!!
    the-other-side-jb.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  18. CZEKAM NA NN ! *o*

    OdpowiedzUsuń
  19. Kocham to!<3
    Zapraszam do mnie: http://scary-fanfiction.blogspot.com/ ;D

    OdpowiedzUsuń
  20. http://ilosteverythingwhatihave.blogspot.com/
    Zapraszam na mojego bloga!

    OdpowiedzUsuń
  21. świetnee <3 zapraszamy : http://u-smile-i-smileee.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  22. http://ilosteverythingwhatihave.blogspot.com/ Zapraszam na mojego bloga! Jak możesz to skomentuj i dodaj do polecanych!

    OdpowiedzUsuń
  23. Rozdział Niesamowity, zresztą jak poprzednie.
    Będę czekać choćby wieczność na kolejny rozdział.!
    WARTO.!
    Chciałabym także byś mnie o nim poinformowała @PysiaStyles
    I zapraszam na moje blogi.
    http://love-story-justin-demi.blogspot.co.uk/
    http://mileybieber975.blogspot.co.uk/

    OdpowiedzUsuń
  24. Jeeeej ten blog jest świetny !!!!
    Jeśli będziesz miała czas możesz wpaść na mój ---------->http://your-love-heals-my-scars.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  25. kurcze, szkoda że autorka tak długo nie wysyła ci tych kolejnych rozdziałów ;/

    +

    zapraszam do czytania mojego opowiadania ;) Główne role - Harry Styles jako on sam, Ashley Benson jako Stacy Holmes oraz Daniel Sharman jako Scott McCall.

    "Jak musisz, to kłam. Tylko rób to doskonale."

    http://threemetersabovethesky-harrystyles.blogspot.com/

    a tutaj zwiastun, który mam nadzieję zachęci was do zagłębienia się bardziej w historię którą wymyśliłam : https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=NYkVTo2087c

    OdpowiedzUsuń
  26. Ostatnio zmobilizowałam się i przeczytałam wszystkie dotychczasowe rozdziały. Wynik jest taki, że zakochałam się w tym opowiadaniu <3 Widać, że przykładasz się do tłumaczenia, co jest cudowne, bo czasami to aż ciężko czytać, ale nie u Ciebie.
    Już się nie mogę doczekać następnego.
    Szkoda, że nie ma jeszcze tych rozdziałów :c

    OdpowiedzUsuń
  27. Dziś przeczytałam wszystkie, to jest ovfdgixgkodfjo :( chce więcej :(
    <3

    OdpowiedzUsuń
  28. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  29. http://valentina-i-jakson.blogspot.com/b/post-preview?token=b80FSkIBAAA.frLVnmIUBXV350zS0Lr7Ng.e1UnpI8TKdjMRJY5yF93pA&postId=6234687209154229191&type=POST
    polecisz prosze???

    OdpowiedzUsuń
  30. wszystko fajnie ale 3 mies. czekania to troszkę ponad normę

    OdpowiedzUsuń
  31. @BiebsMyLifeKate INFORMUJ MNIE PROSZĘ *.* kiedy nn ? :**

    OdpowiedzUsuń
  32. zapraszam na tłumaczenie http://trustme-fanfiction-tlumaczenie.blogspot.com/ :)

    OdpowiedzUsuń
  33. Kiedy bd ten rozdzial?!-.-

    OdpowiedzUsuń
  34. Blog ten został nominowany do "Liebster Award Blog" http://collision-fanfiction.blogspot.com/p/blog-page_9.html Gratuluję i zapraszam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. http://nominacje-collisionff.blogspot.com/2013/12/nominacja-1-izia-olesinska.html

      Usuń
  35. błagam o ten nowy rozdział ... już tyle czekamy ;c :*

    OdpowiedzUsuń
  36. super!
    zapraszam do czytania♥:) :http://unknownnumberr.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  37. czekamy juz 4 miesiace, blaaagam dodaj juz nowy rozdzial

    OdpowiedzUsuń
  38. http://as-long-as-you-love-meb.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  39. Boże.... umrę za chwilę. Jeshu dajcie mi kolejny rodział... prosze informuj mnie @kasia_kupidura_

    OdpowiedzUsuń
  40. Jeeeezu super, czekam na następne.
    crazy--dream.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  41. kocham kocham kocham !! <3 <3

    OdpowiedzUsuń
  42. Najlepsze ff jakie kiedykolwiek czytałam serio świetne jest czemu nie ma kolejnych rozdziałów :( ?

    OdpowiedzUsuń
  43. http://just-let-me-motherfucking-love-you.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  44. szkoda naprwde szkoda :(

    OdpowiedzUsuń
  45. Ponad rok temu zaobserwowałaś opowiadanie Broken.
    Po szesnastu miesiącach wróciłam i chcę odzyskać czytelników.
    Zapraszam na drugi rozdział opowiadania http://now-she-is-broken.blogspot.com/
    Pozdrawiam. ♥

    OdpowiedzUsuń
  46. Hej, dodano (już kiedyś) post z twoim blogiem na Ocenialnie JBFF < http://fanfictions-for-you01.blogspot.com >. Mogłabym prosić o udostępnienie buttonu tej Ocenialnii? Wiesz, reklama dźwignią handlu. Button znajduję się po prawej stronie, pod obserwatorami, z góry dziękuję. :)

    OdpowiedzUsuń
  47. nie ma więcej rozdziałów? jestem rozczarowana i bardzo ciekawa co się dalej stanie

    OdpowiedzUsuń